Zo’n drie jaar
geleden heb ik verklaard dat ik het beste politiekorps van Antwerpen
wil. En ik sta nog altijd achter die woorden. De Antwerpenaar betaalt
ons met zijn belastinggeld en heeft daar dus recht op. En de eerste
stappen naar dat beste korps van Antwerpen zijn intussen gezet. Maar
we mogen niet op onze lauweren rusten. Er is nog veel werk aan de
winkel. Om het met een wielerterm uit te drukken : een serieuze
bergrit!
Antwerpen heeft het
grootste lokale politiekorps van België. Dat betekent dat we onze
expertise met anderen moeten delen, net zoals we over de korpsgrenzen
moeten kijken om van collega’s nog veel te leren. Maar eerst moeten we
hier ons werk verrichten. Onze prioriteiten liggen hier, in Antwerpen.
Al wie in Antwerpen
woont, werkt, of er op bezoek is, heeft recht op de beste politiezorg.
We moeten werk maken van de kwaliteit van het contactmoment met de
burger. De meeste klachten van burgers gaan trouwens niet over het
feit dát ze bekeurd zijn. Meer nog: ze geven grif toe dat ze in fout
waren. Maar ze pikken het niet dat ze door de verbalisant afgeblaft
worden.
We gaan de komende
jaren werk maken van een klantgerichte korpscultuur. De burgemeester
zei ooit dat het contact met de politie als een loterij is. Je weet
nooit hoe je zal behandeld worden. De ene keer correct en beleefd, de
andere keer onheus. Dat kan niet. We moeten ons de reflex eigen maken
om ons op elk moment af te vragen: ben ik nu wel beleefd, ben ik nu
wel integer genoeg, ben ik nu wel klantvriendelijk? Wat wij dringend
moeten leren is ons te verplaatsen in de positie van de overtreder of
de hulpzoekende burger. En ons afvragen of dit nu de manier is waarop
ikzelf zou willen behandeld worden als ik in zijn of haar schoenen zou
staan. De niet-gefundeerde vooroordelen plus het machogedrag moeten
plaats maken voor een streng maar correct, integer en hoffelijk
optreden. Bij een correct en professioneel optreden moeten menselijke
emoties op de tweede plaats komen.
Nu de deontologische
code er is, het team Integriteit stilaan vorm begint te krijgen en
diversiteit alsmaar aan belang wint in het korps, beschikken we over
de nodige bouwstenen voor een gewenste korpscultuur.
Ook het aspect
wijkwerking zal in de toekomst alleen maar aan belang winnen. Ik wil
voor eens en altijd duidelijk stellen: wijkwerking is geen softe vorm
van politiewerk! Wij zijn vooral een activiteitsgerichte organisatie.
Dat moet ook zo blijven, en als het even kan ook nog verbeteren. Maar
dit korps heeft alles in huis om een dienstverlenende organisatie te
worden. Hierbij hoort ook het herwaarderen van de wijkwerking.
Daarvoor hebben we veel volk nodig. En vooral mensen met het juiste
profiel.
Een afrekening in het
portiersmilieu oplossen of een drugsbaron klissen is belangrijk. Maar
de gemiddelde Antwerpenaar ligt waarschijnlijk meer wakker van de
onverlaat die nog maar eens in zijn auto heeft ingebroken.
Door dat soort
criminaliteit wordt de leefbaarheid van de stad ernstig aangetast.
Zowel voor de bewoner, als voor de toerist en de man of vrouw die hier
werkt. Daarom zijn dat nu ook net onze korpsprioriteiten.
Woninginbraken, auto-inbraken, handtasdiefstallen, diefstallen met
geweld en/of gewapenderhand. Het heeft een serieuze impact op de
leefkwaliteit van de slachtoffers. Maar om dat op te lossen, hebben we
partners nodig: de stad, het parket, de hulpverlening, de burgers zelf
…
Vandaar ook dat we
meer en meer belang hechten aan communicatie: het persoonlijke contact
met politiemensen op straat of in een commissariaat,
buurtvergaderingen, perswoordvoering, campagnes, …
In deze moderne
wereld hoort daar ontegensprekelijk het internet bij. Hoe langer hoe
meer informatie wordt via de digitale snelweg verstrekt. Als
zelfrespecterende organisatie kunnen we hierbij niet achterblijven en
moeten we ervoor zorgen dat de website van de Lokale Politie Antwerpen
alles biedt wat men van een degelijke politiesite verwacht én meer. Er
worden voortdurend inspanningen geleverd om de informatie op de
website up-to-date te houden, maar ook om het geheel visueel
aantrekkelijk te maken. Recent werd de site volledig hertekend. Het
resultaat kan u nu bekijken. Opmerkingen en suggesties zijn altijd
welkom.
Eddy
Baelemans
|
Geboren in Antwerpen op 17 april
1956. |
|
1976 |
Lid
van het korps |
|
1977 |
Lid
van de Mobiele Brigade van de politie Antwerpen |
|
1980 |
Hoofdinspecteur in de wacht in het commissariaat in de
Paleisstraat |
|
1988 |
In
dienst bij de Opsporingsdienst (nu Lokale Recherche), cel
Straatcriminaliteit |
|
1994 |
Opnieuw hoofdinspecteur in de wacht, deze keer in afdeling Oost,
het commissariaat aan de Unolaan |
|
1996 |
Benoemd tot adjunct-commissaris. Aan de slag als chef van de
Voetbalcel |
|
1998 |
Gedetacheerd naar de Algemene Rijkspolitie van Binnenlandse
Zaken, als verbindingsofficier voor de gemeentepolitie in het
kader van Euro 2000 |
|
2000 |
Benoemd tot commissaris en chef Openbare Orde en Verkeer |
|
2003 |
Vervangend korpschef |
|
2006 |
Korpschef Lokale Politie Antwerpen |